Nie taki Strucel straszny jak go malują

W dniu 13 września 2008 roku mieliśmy okazję uczestniczyć w kolejnym przedsięwzięciu rajdowych zapaleńców z naszego klubu. Kas, Barzant, Garbaty i Adi (z pomocą Rafa i Danona) przygotowali dla nas kolejny rajd – I Rajd Strucla – dzięki któremu mogliśmy poznać zakątki dotychczas nieznane, tym razem w okolicach Warszawy.

Na starcie, który miał miejsce rano, na terenie byłych Zakładów Mechanicznych Ursus pojawiło się 21 aut. W materiałach, w które wyposażyli nas organizatorzy, mogliśmy znaleźć szereg informacji na temat mijanych miejsc i zabytków. Ciekawie pomyślany był również itinerer, który – dzięki zastosowaniu wielu typów oznaczeń stanowił następną atrakcję i urozmaicał pokonywanie kolejnych kilometrów. Część trasy została opisana za pomocą strzałek, większe odległości pokonywaliśmy posługując się opisem trasy bądź wycinkiem mapy, natomiast w Żyrardowie osoby chcące zdobyć więcej punktów musiały wykonać przejazd według tzw. „choinki”. Ta ostatnia dostarczyła szczególnie dużo emocji, ponieważ organizatorzy z uwagi na trudność raczej rzadko decydują się użyć tego sposobu oznaczania trasy.

Pierwszą większą atrakcją na trasie rajdu, a w zasadzie największą ze względu na rozmiary, była nigdy nie uruchomiona Elektrociepłownia Pruszków II. Odwiedzenie tego miejsca wymagało od uczestników ruszenia się z samochodów i odbycia dłuższego spaceru w kierunku nieczynnego już komina elektrociepłowni. A warto było się przejść. Pokonując błotniste dróżki i betonowe rozpadliska dotarliśmy do punktu zero. Trudno opisać wrażenie jakie zrobiło na nas to miejsce.

Wprawdzie z jego wielkości niewiele już pozostało, ponieważ w ciągu ostatnich kilku lat, sukcesywnie wszystkie budynki zostały wyburzone, to naszym oczom ukazały się podtopione fundamenty i piwnice oraz górujący nac wszystkim komin, który w sprzyjających warunkach pogodowych można podobno zobaczyć z pokładu samolotu tuż po starcie z Poznania. Po znalezieniu odpowiedzi na postawione pytania mogliśmy udać się z powrotem do samochodów by kontynuować wycieczkę.

Kolejnym punktem, który wymagał dogłębnego zwiedzenia był Klasztor w Miedniewicach. Zadanie, które polegało na odnalezieniu tajemnej inskrypcji wymagało dużej spostrzegawczości aczkolwiek, ci którzy mieli więcej szczęścia mogli o niej usłyszeć od księdza oprowadzającego grupę zwiedzających po kościele.

Po drodze mogliśmy też zobaczyć jaką wspaniałą autostradą moglibyśmy jeździć, gdyby nie skutki pewnego epizodu zimnej wojny i zaprzestanie budowy drogi wschód-zachód. Duże wrażenie zrobił na nas wiadukt z nikąd donikąd stający w szczerym polu.

W Żyrardowie, jeżdżąc według wskazań „choinki” mijaliśmy różne ciekawe zabytki tego miasta. Wielu warszawiaków znających to miasto w zasadzie tylko z nazwy mogło się przekonać jak bardzo jest ono ciekawe. Jego historyczna część została zbudowana według z góry określonych założeń w krótkim czasie. Szczególnie zaskakujące były drewniane budynki na terenie osiedli przemysłowych odpowiadające swoim przeznaczeniem dzisiejszym piwnicom. To niesamowite, że przetrwały bez większych problemów tak długo i nie padły przez ten czas ofiarą chuliganów. Oczywiście nie mogłoby być wszystko idealnie, więc i tym razem ze zdegustowaniem patrzyliśmy na rosnący naprzeciwko kościoła p.w. Matki Bożej Pocieszenia nowoczesny budynek zaburzający wcześniejsze koncepcje.

W trakcie podróży odwiedziliśmy także dworek wraz z parkiem w Radziejowicach, znany już osobom, które uczestniczyły w rajdzie zorganizowanym przez Garbiarnię w czasie zlotu w Grzymku w 2006 roku. W poszukiwaniu odpowiedzi na pytania przeszliśmy go wzdłuż w wszerz. Całe szczęście, że pogoda dopisała.

I tak właśnie dotarliśmy do ostatniego odcinka rajdu, który wiódł przez Podkowę Leśną i zawierał kolejne zadanie – jazdę na regularność, gdzie dużo zależało od dokładności przyrządów pomiarowych zamontowanych w pojazdach (o ile w ogóle funkcjonowały).

W trakcie rajdu uczestnicy musieli zmierzyć się z dwoma „sprawnościówkami”, które wymagały sporej znajomości swojego samochodu. Szczególnie tym większym gabarytowo autom trudno mogło być przejechać sprawnie slalom, dlatego też organizatorzy byli pod wrażeniem szybkości z jaką pokonał go Mercedes Benz 380 SL, który swoim promieniem skrętu mógłby zawstydzić wiele małych aut.

W drugim punkcie kontrolnym musieliśmy pokazać jak dobrze radzimy sobie z parkowaniem, tutaj jednak wielkość miejscówek była dopasowywana do wielkości pojazdów. Ciekawostką w tym miejscu był motocykl Ural "szpanujący" swoim wstecznym biegiem przy parkowaniu w garażu tyłem i w „kopercie”.

Trasa rajdu była w sam raz – prawie 200 km – i tym razem nie był brany pod uwagę czas przejazdu, co pozwoliło nam na bezstresowe kontemplowanie zwiedzanych okolic, a jak można przeczytać powyżej było co podziwiać. Takie podejście przyczyniło się niestety do znacznego rozciągnięcia w czasie momentu dotarcia do mety wszystkich załóg i jako jedni z ostatnich na mecie nie mieliśmy nawet okazji spotkać wszystkich startujących.

Z niecierpliwością będziemy oczekiwać kolejnych etapów Rajdu Strucla, które zawiodą nas miejmy nadzieję w inne ciekawe miejsca, które zazwyczaj mijamy goniąc za codziennymi obowiązkami.

Wyniki rajdu znajdziecie tutaj.  A zdjęcia tutaj .